Grywalizacja j_st _____, cześć pierwsza

Ten post ma być recenzją książki "Grywalizacja" reżyserii Pawła Tkaczyka. Okładka wygląda tak:

Co mogę powiedzieć, po przeczytaniu książki. Wow, naprawdę świetna książka. Kawał dobrej roboty.

A teraz serio. Heh, dobrze, że kupiłem ją w promocji za 20 zł, bo gdybym wydał oryginalne 40 to miałbym wyrzuty sumienia.

Na samym początku chciałem powiedzieć, że sreberko mi się starło z gwiazdki. I że te Raiffeisenowe kolory mi się nie podobają. Tytuł też mi się nie podoba. A na pojechanie po słowie grywalizacja zarezerwowałem cały osobny post. I tymi słowy kończę ocenianie książki po okładce.

Co do samej zawartości to ciężko jest się o niej wypowiedzieć. Czemu? Bo na pewno jakieś swoje plusy ma. Jak dla mnie, nie ma w niej nic odkrywczego. Na 150 stronach jest poruszone tyle tematów, że gdyby autor chciał je wszystkie rozwinąć, książka musiałaby mieć z 1500 stron. Konkretów nie ma żadnych. Przydatnych informacji również żadnych. Trudno nawet nazwać tą książkę jakimś poradnikiem dla początkujących, bo nawet dla nich nie ma tam żadnych informacji. W sumie czego wymagać od gościa opowiadającego historię. Nawet gra, którą zaplanował jest tak słaba, że żal mi serce ściska.

Ale ta książka nie jest zła. Wręcz można powiedzieć, że jest dobra.  Jest trochę przydługą prezentacją o gryfikacji. Takie marketingowe ble ble jaka to wspaniała ta gryfikacja i jak ona wszystko naprawi/sprzeda/wpisz tu co chcesz.